wschodSpotkanie DKK 14 marca 2016

W poniedziałek 14 marca w Bibliotece "Przy Zawiszy" odbyło się kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Omówiliśmy książkę Andrzeja Stasiuka "Wschód".

"Wschód" to nie tylko zapis podróży, to bardzo osobisty zbiór refleksji Stasiuka na temat kondycji współczesnego świata oraz ludzi, których tożsamość ukształtowała się pod wpływem potężnych sił historycznych mających swoje źródło w dalekiej Azji.

Jak to jest – pyta Stasiuk po latach – w tej Rosji, „kraju, w którego cieniu upłynęły mi dzieciństwo i młodość” i który był „duchową ojczyzną mojego pegeeru”? A jak jest w Chinach, gdzie komunizm nadal trzyma się mocno? Pokusa jest nie do odparcia, by wreszcie posmakować tego świata świadomie, wrócić do czasów dzieciństwa, ale z dzisiejszym doświadczeniem, wrażliwością. O tak, taka podróż na Wschód warta jest zachodu.

"Wschód" można więc z powodzeniem czytać jako intrygującą opowieść o przemijaniu, które ma szansę na utrwalenie dzięki pamięci i woli dostrzeżenia. Walcząc z zaangażowaniem o swoją filozofię prostego człowieka, Stasiuk przekonuje nas, że to najwłaściwsza wizja ludzkości.
13pieterSpotkanie DKK 15 lutego 2016

W poniedziałek 15 lutego w Bibliotece "Przy Zawiszy" odbyło się kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Omówiliśmy książkę Filipa Springera "13 pięter".

Springer na pierwszych stu stronach kreśli przed nami przygnębiający obraz Warszawy. Pierwsza część „13 pięter” to bezwzględna demitologizacja II RP. Tom zaczyna się dramatycznie – od wyliczania samobójstw, popełnianych przez eksmitowanych lokatorów, czy od zestawienia różnych opinii o miejscu własnego zamieszkania.

Na tym tle opisuje też historię powstania Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej oraz związanych z nią organizacji (m.in. Towarzystwa Osiedli Robotniczych), a opis działalności WSM jest jasną sugestią, że także współcześnie potrzebujemy tak społecznie zaangażowanych organizacji, które "będą budować nie z chęci zysku, a z potrzeby rozwiązania problemu".

W drugiej części książki, autor podzielił na tytułowych trzynaście pięter-rozdziałów, przenosi czytelnika w czasy współczesne. To zestawienie kryzysu mieszkaniowego lat 20. i 30. z obecną sytuacją ma uświadomić, że w XXI wieku w Polsce pod względem dostępności mieszkań wcale nie jest lepiej.

czerwienSpotkanie DKK 25 stycznia 2016

W poniedziałek 25.01.2016 r. w Bibliotece Przy Zawiszy, odbyło się pierwsze w nowym roku, spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Omawialiśmy pozycję tureckiego Noblisty Orhana Pamuka pod tytułem „Nazywam się Czerwień”.

Pamuk umieścił akcję powieści "Nazywam się czerwień" w środowisku ilustratorów ksiąg, XVI-wiecznego Stambułu. Tam odbiorcy napotykają tajemniczy manuskrypt, miłość i filozoficzne zagadki.

Książka może jednak zdumieć finezyjną, a nawet nad wyraz skomplikowaną narracją, która w kolejnych rozdziałach oddaje głos nie tylko nowym osobom, ale także roślinom i zwierzętom. Każdy narrator snuje opowieść własnym językiem i zgodnie z charakterem postaci. 21 narratorów zdaje relację z wydarzeń w perspektywie pierwszoosobowej, tak iż personalna płaszczyzna narracyjna praktycznie zanika.

Mimo iż akcja powieści rozgrywa się w XVI wieku, znajduje się w niej wiele odniesień do teraźniejszych, aktualnych wydarzeń związanych z Turcją. Pokazując konflikt szkół malarskich między tradycyjnymi i nowoczesnymi sposobami tworzenia, oddany jest wiernie obraz tureckiego społeczeństwa. Jest to konflikt wiary między wschodnimi aksjomatami a zachodnią nowoczesnością.

sonkaSpotkanie DKK 7 grudnia 2015

W poniedziałek 7 grudnia w Bibliotece "Przy Zawiszy" odbyło się kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Omówiliśmy książkę Ignacego Karpowicza "Sońka".

"Sońka" jest powieścią kresową, z licznymi wtrąceniami białoruskimi, a także opowieścią o czasach okupacji.

Oto Sońka, stara kobieta z krową z podlaskiej wsi. Oto Igor, wzięty dramatopisarz z Warszawy, który przypadkiem-nie przypadkiem trafia w rodzinne - jak się później okaże - strony. Spotykają się przypadkiem, przy drodze, kiedy jemu psuje się samochód i spędzają ze sobą bardzo długi dzień. Potrzebują się nawzajem. Ona znajduje w nim ostatniego, najważniejszego słuchacza, któremu opowiada historię swojego życia, on odkrywa w jej opowieści "historię historii", inspirację i możliwość powrotu do własnych korzeni.

Drugi poruszający wymiar "Sońki" to jej osobisty, autobiograficzny wymiar. Karpowicz osadza ją w świecie swojego dzieciństwa, na białoruskim pograniczu, nasyca trasianką, szeptuchami, nawiązaniami do prawosławia.

wolneSpotkanie DKK 16 listopada 2015
W poniedziałek 16 listopada w Bibliotece "Przy Zawiszy" odbyło się kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Omówiliśmy reportaż Remigiusza Grzeli "Wolne". Ogromną niespodzianką dla Klubowiczów była obecność autora.
Książka "Wolne" to historia dwunastu kobiet, które są wolne od jakiejkolwiek krytyki ze strony otoczenia, przeżyły swoje życie naznaczone ogromnym cierpieniem.
Wśród opisanych historii zdarzają się perełki- wywiad z Teresą Torańską- która niedługo potem zmarła, lub z Aliną Świdowską, jej matka była lekarką w getcie warszawskim. Na podstawie wspomnień Krysi Chiger powstał film Agnieszki Holland.

Recenzja książki "Wolne"- Robert Frączek.
Wolne - Remigiusz Grzela, czyli w pytaniach musi być coś więcej niż tylko ciekawość. Co łączy wszystkie te kobiety, które autor poprosił o wywiad i potem zebrał rozmowy właśnie z nimi w jednym tomie? Ani zawód, ani wiek, nawet często podejście do różnych problemów jest inne. Na pewno wszystkie mają silną osobowość,coś osiągnęły, choć przecież w odmiennej skali. Remigiusz Grzela twierdzi, że wszystkie bohaterki łączy wolność. Ta wewnętrzna i ta zewnętrzna, o którą często walczą. Nie potrafią poddać się bezwolnemu biegowi wydarzeń, lękom, innym ludziom, ale wciąż poszukują swoich własnych dróg do szczęścia, do samorealizacji, do spokoju. Ciekawie się to czyta, choć na pewno więcej uwagi przyciągają rozmowy z tymi bohaterkami, które nas interesują. Torańska, Krzywonos, Krall, Hartwig, Holland. Rozmowy o życiu. Nie plotkarskie, jakich pełno w kolorowych gazetach, ale mądre rozmowy o tym co było, co jest, a nawet może i o tym co będzie dla nich ważne. Niektóre rozmówczynie stoją przecież gdzieś u kresu swojej kariery, może nawet i powoli godzą się z odejściem z tego świata, inne, wręcz odwrotnie, pełne są jeszcze planów, marzeń i otwarte na wyzwania jakie postawi im los. Do prowadzenia takich rozmów na pewno trzeba zbudować jakąś atmosferę, pozwolić się otworzyć, czekać cierpliwie i nie naciskać. Tu nie ma miejsca na gonienie za sensacją. Jest ciekawość, ale nie wścibska, tylko taka ludzka, przyjacielska. Chęć wysłuchania przekazania tego co ważne dalej, by usłyszeli to inni. Jak się pamięta to co trudne? Jak przypomnieć sobie emocje towarzyszące w dramatycznych chwilach? Jak się ocenia to dziś Co to znaczy brać za swoje życie odpowiedzialność, stanąć do walki z losem, który nie chce dawać taryfy ulgowej? 12 kobiet. Różne pokolenia, doświadczenia. Jest w tych rozmowach coś ważnego, co sprawia, że czasem masz ochotę wrócić kilka zdań albo i stron, aby jeszcze raz coś przeczytać, przemyśleć. Intymnie i szczerze o sobie, o poszukiwaniach twórczych, o pracy. O życiu.Może czytane jeden po drugim te wywiady trochę tracą na swojej sile. Ale mimo wszystko warto.